De vluchtstrook.nl is een plek waar iedereen met pech zijn geluk kan beproeven.  Lees meer bij otterig.nl Een Otter die gespecialiseerd is in het maken van tekst.

Op de vluchtstrook gebeurt van alles, iedereen met pech kan er zijn gelukkig vinden! Mooie bloemlezingen vindt u op deze pagina's, die geschreven zijn door Sander

Ik vloekte toen ik van mijn fiets viel

de vloek verbleekte bij het gescheld

toen ik besefte hoe het met mijn lijf was gesteld

en net als mijn fiets het kwartje viel

weegGoed voornemen als loden last

welke maar niet op de weegschaal past

dus is het nieuwe streven

 LEVEN! LEVEN! LEVEN!

vuurwerk

 

 ik nam mij voor het goede te doen,

stoppen met  drinken roken gezondheid en toen…

De volgende ochtend zag ik alles in een ander licht

beneveld van de alcohol zaten allebei mijn ogen dicht.

Pas bij mijn derde peuk van kwam het besef

Voor stoppen met leven had ik geen lef!

meeuwOud als een jaar

het nieuwe nog niet klaar

wat zal er in het nieuwe komen

iets waar alleen vandaag nog over kunnen dromen

want morgen is het realiteit

en kijken we terug naar de goede oude tijd

prak

 

 

Hij was sneller dan het licht, maar zijn helm kwam eerder aan

altijd strijd getrotseerd, nu kan hij er tegenaan!

 

koffieHet geld als bewijs van goed gedrag

Dat de directie nemen mag

Ter compensatie

Van hun pensioen relatie

Waaraan zij  ten onder ging

Uitnodiging voor het grote Kerstdiner 2010

IJslandse kippensoep

van een kale kip valt niks te plukken, dan maar de soep in!

***

Carpaccio "WikiLeak"

we zijn niet de enige die het rauw lusten

***

Wild ers

een blonde verrassing, maar wel halal

***

De Gepeperde Rekening

“Ik was gek van verdriet, ik vond het zo oneerlijk! Als vlucht uit de realiteit ben ik allerlei wilde dingen gaan doen. Auto racen, parachutespringen, diepzeeduiken… Het gaf me geen voldoening. Grappig dat je met geld de hele wereld kunt kopen maar niet je eigen geluk. Al die tijd lag de brief in mijn nachtkastje in mijn appartement, misschien was dat wel de reden dat ik het appartement vermeed. Toen kwam de ommekeer, dat wat ik wilde ontvluchten vond ik op een zeil reis. Een vrouw, zo mooi, niet alleen van verschijning, meer van karakter. Ik vond waar ik naar op zoek was, rust, vrede en verloor het nog dezelfde reis. Ze bezoekt me nog af en toe en ik geniet nog steeds van haar, al noopt mijn nieuwe leven mij tot andere uitingsvormen. Zij was het die mij weer tot de brief bracht.

Lisa vroeg zich ondertussen af wat er toch was met die brief, dat hij er steeds op terug kwam, maar was tegelijkertijd bevreesd voor wat er in stond. Met diepe tranen in haar gezicht dacht Lisa terug aan het moment dat ze haar zoon gewikkeld in doeken aan een non gaf. Het was een ongekende kracht die haar had leren vergeten om verder te kunnen leven, met het geheim dat ze eigenlijk niet meer wist.

 

Sander 28 december 2013

De delen worden kleiner, net als de dagen weer wat langer worden.Het einde komt in zicht...

 

De sterke espressokoffie bleek een passend nagerecht te zijn, al deden de heerlijke handgemaakte bonbons, gemaakt van pure chocolade en gevuld met niet alleen een heerlijke crèmevulling maar ook met frambozenmousse opvallend mee. Lisa verzuchtte zich, “geweldig, waar heb jij zo leren koken? Al vraag ik me af of koken de juiste term is, de manier waarop je alles gecombineerd heb is ronduit overweldigend!” Hendrik straalde van geluk , of hij het grootste compliment ooit ontvangen had.

“Ik groeide op bij een voormalige non uit een klooster, ze vertelde mij dat ze voor de liefde van God was ingetreden in het klooster en was uitgetreden omwille van de liefde van haar leven. Geen makkelijke jeugd, de grote liefde bleek een nog grotere bedrieger en was al snel uit het leven van mijn moeder verdwenen. Na zeven magere jaren waren de slijtplekken op haar ziel eindelijk voldoende afgesleten, met de vrolijke vrijer was ze niet alleen haar eigen liefste, maar ook haar liefde voor God verloren. Ik was acht, toen mijn moeder een nieuwe man in het vizier kreeg. Hij heeft moeder nog zes jaar nog moeten imponeren voordat zij hem toeliet. Van hem heb ik leren koken, waarschijnlijk ben ik zelfs de buffer geweest waarlangs mijn nieuwe vader doorgebroken is tot mijn moeder. Gelukkig voor mij adopteerde deze man mij als een volledige zoon en hebben wij samen zijn restaurant groot gemaakt. Hij stierf op veel te jonge leeftijd en liet mij het restaurant na, samen met een intrigerende brief die ik pas mocht openen na de dood van mijn moeder. Hij heeft nog 12 jaar in een oude kist met foto’s gelegen, tot dat mijn moeder op haar sterfbed fluisteren: “lees die brief jongen, het zijn mijn woorden maar ik kan het niet zeggen, ik kan het niet. Ik….” Het bleken haar laatste woorden. Het was toen, dat ik mijn restaurant verkocht en mijn vermogen investeerde in een klein internetbedrijf. Terwijl ik mijn jeugd aan het inhalen was haalde het bedrijf een nieuwe hype binnen, wat me mijn huidige kapitaal verschafte.”

Nu was Lisa heel nieuwsgierig, bij het horen van de naam kreeg ze weer een warm gevoel, er was iets mee, ze had het gevoel dat ze hem kende….

 

Morgen...de rest?

Deze website maakt gebruik van cookie's om bezoekers aantallen en andere voorkeuren bij te houden